رویترز؛ ایران و عراق را در تولید نفت رقیب هم دانست
(سه شنبه 1393/03/20)
ایرنا:
خبرگزاری رویترز در گزارشی ایران و عراق را در تولید نفت رقیب هم توصیف کرد و نوشت که ایران برای قرار گرفتن در جایگاه دوم تولید کننده اوپک زمان چندانی در اختیار ندارد.
به گزارش گروه اقتصادی ایرنا به نقل از رویترز، رفع کامل تحریم های ایران، این امکان را به تهران می دهد تا عنوان دومی تولید کننده نفت اوپک را از بغداد بازپس بگیرد.
رویترز نوشته است که هدف هر دو کشور افزایش عرضه نفت در سال های آینده است. هدفی که در صورت افزایش تولید نفت کشورهای غیراوپک می تواند سازمان کشورهای صادرکننده نفت را دچار یک چالش جدی نماید.
بغداد سال جاری میلادی را با یک تولید خوب آغاز کرد و با تولید روزانه 3.4 میلیون بشکه نفت، صادرات نفت خود در ماه فوریه (اواسط بهمن) را به رکورد 2.8 میلیون بشکه در روز رساند و جایگاه ایران در تولید نفت را ربود. عراق اینک پس از عربستان سعودی، دومین تولید کننده بزرگ اوپک است.
پیتر ولز از شرکت نفتکس که قبلا در ایران کار می کرده است، گفت: این یک مسابقه ظرفیت است، آنها ممکن است در سال های آینده شانه به شانه هم حرکت کنند.
بدتر شدن وضع امنیت عراق، افزایش اولیه تولید نفت در این کشور را خنثی کرده اما تولید 3.2 میلیون بشکه در روز نفت این کشور هنوز از سطح تولید نفت در سال 2013 بیشتر است و هدف بغداد تولید حدودا چهار میلیون بشکه در روز در پایان سال میلادی جاری است.
ایران پس از لغو بخشی از تحریم های غرب با اعتماد به نفس بیشتری کار کرده تا 2.8 میلیون بشکه در روز نفت تولید کند. بیژن زنگنه وزیر نفت ایران قول داده به محض لغو کامل تحریم ها، ایران را به جایگاه دومین تولیدکننده بزرگ نفت در اوپک بازگرداند.
کارشناسان معتقدند: پس از لغو کامل تحریم ها، ظرف شش ماه این رقم می تواند به 3.5 میلیون بشکه در روز افزایش یابد ، گرچه چشم انداز توافق نهایی میان ایران و قدرت های غربی ممکن است تا حدودی اشتباه باشد. با این وجود این ممکن است برای پشت سر گذاشتن عراق در تولید نفت کافی نباشد.
یک شرکت نفتی مهم گفت: زیرساخت های ایران قدیمی و فرسوده اما سرپا هستند. مهمترین مسایل تاثیرگذار بر افزایش تولید، احتمالا وجود قوانین دست و پاگیری اداری و تدارکات خواهد بود.
وی افزود: برای ایران دشوار خواهد بود که عراق را ظرف دو سه سال برای همیشه پشت سر گذارد.
** توسعه عراق
بزرگترین شرکت های نفتی جهان از سال 2010 پس از امضای قرارداد با بغداد مشغول توسعه میدان های جنوبی عراق هستند، میدان رامیلا توسط شرکت بریتیش پترولیوم، کورنا - 1 غربی توسط شرکت اکسون موبیل آمریکا و میدان زبیر توسط شرکت انی ایتالیا.
عراق به عنوان رقیب ایران، شتاب تولید نفت خود را افزایش داده اما به محض رفع تحریم ها، نفت عظیم ایران می تواند وسوسه کننده باشد. تهران برای جذب سرمایه گذاران خارجی بشدت روی قراردادهای سابق نفتی خود کار کرده است.
مقام های رسمی ایران می گویند، شرایط قراردادهای جدید نفتی این کشور نسبت به قراردادهای عراق بسیار جذابتر است.
مدیرعامل یک شرکت نفتی غربی گفت: ایران با کمبود شرکت های خارجی برای توسعه میدان های نفتی خود مواجه نخواهد بود و اگر امسال شرایط جدید و برتر قراردادهای نفتی ایران برای این شرکت ها روشن و مشخص شود، طول زمان مذاکرات کاهش خواهد یافت.
شرکت های نفتی خارجی مشغول به کار در میدان های نفتی عراق، مدت ها است که از پایین بودن حاشیه سود، خط قرمزها و وقفه هایی که در قراردادها ایجاد می شود شکایت دارند اما احتمال کمی وجود دارد که آنها منافع خود در عراق را برای به دست آوردن منافعی در ایران رها کنند.
مجری یک شرکت نفتی غربی که در عراق مشغول به کار است، گفت: در زمان حاضر چند شرکت با عراق قرارداد امضا کرده و نسبت به آن تعهد دارند. این شرکت ها نمی توانند پس از آنکه یک سازمان محلی ساختند و روی آن سرمایه گذاری کردند، همه چیز را رها و این کشور را ترک کنند.
وی افزود: اما زمانی که ایران به روی سرمایه گذاری خارجی باز شود، عراق برای قابل رقابت کردن شرایط قراردادهایش تحت فشار قرار خواهد گرفت.
ایران و عراق هر دو دارای ذخایر عظیم انرژی هستند، ایران مقام چهارم و عراق مقام پنجم جهان را دارد اما عراق ممکن است در استخراج منابع دارای مزیت نسبی باشد.
ولز در این رابطه گفت: عراق تقریبا در حال احداث میدان های جدید با پتانسیل تولید بیش از هشت تا 9 میلیون بشکه در روز تا سال 2025 است.
قسمت عمده ظرفیت تولید نفت ایران مربوط به میدان های قدیمی به علاوه میدان آزادگان/یادآوران است که ظرفیت تولید آنها احتمالا به حدود 4.5 میلیون بشکه در روز محدود می شود. اگر تحریم ها در سال جاری لغو و پروژه ها به سرعت بیشتر به شرکت های خارجی واگذار شوند، این ظرفیت می تواند تا سال 2019 حاصل گردد.
برای هر دو کشور عضو اوپک، وقتی ذخایرشان را مورد بهره برداری قرار می دهند، خطرات مهمی وجود خواهد داشت.
برای عراق اختلافات داخلی، قوانین دست و پاگیر اداری طاقت فرسا و ناآرامی های فزاینده چالش های اساسی هستند. صادرات و تولید عراق از ماه مارس (اسفند 92) به دلیل حمله به خط لوله های شمال این کشور به ترکیه، دست کم 200 هزار بشکه در روز کاهش یافته است.
انتظار می رود سهم بازار اوپک که نشست آن فردا (چهارشنبه) در وین نشست برگزار می شود، در سال های آینده به دلیل انفجار تولید نفت در آمریکا و افزایش تولید سایر رقبا، تحت فشار قرار گیرد و این امر کار عراق یا ایران برای تولید بیشتر، بدون نیاز به کاهش تولید عربستان سعودی، کویت و امارات عربی متحده را دشوارتر می کند.
ساموئل سیزاک تحلیلگر آژانس انرژی سوئد گفت: ایران باید بتواند در مدت زمان کوتاهی پس از لغو تحریم ها، تولید خود را به بیش از 3.5 میلیون بشکه در روز برساند.
موفقیت ایران در این راستا و پیشرفت اخیر و ادامه دار عراق در توسعه میدان های نفتی چالش های جالبی هستند که باید دید اوپک چگونه آنها را مدیریت خواهد کرد.