جستجو
صفحه اصلی دسته بندی ثبت اطلاعات ثبت آگهی آگهی ها درباره ما تماس با ما
صنایع و صنوف
صنعت موتورسیکلت و دوچرخه کشاورزی صنعت ورزش صنعت خودرو ماشین سازی و فلزتراش صنعت ساختمان صنعت حفاظت صنعت بسته بندی خدمات پشتیبانی صنعت رنگ، رزین و مواد شیمیایی صنعت دام و طیور صنعت چاپ و کاغذ صنایع دریایی و آبزیان صنعت مواد غذایی صنعت شوینده، بهداشتی و آرایشی ماشین آلات راهسازی صنعت لاستیک و پلاستیک صنعت پزشکی و دارویی صنعت نساجی، پوشاک و چرم صنعت برق صنعت چوب،نئوپان،ام دی اف و روکش های مصنوعی صنعت حمل و نقل صنعت معدن صنعت نفت،گاز و پتروشیمی صنعت آب و فاضلاب صنعت مبلمان صنعت بانک، بیمه و بورس صنعت فرش صنعت لوازم خانگی صنعت کامپیوتروالکترونیک لوستر و لوازم تزئینی صنعت چسب صنعت کاشی سرامیک و چینی بهداشتی صنعت شیرینی و شکلات صنعت گردشگری اتحادیه های سراسرکشور انجمن های ملی سایر صنوف و صنایع
فعال ترین صفحه اصلی دسته بندی ثبت اطلاعات ثبت آگهی آگهی ها درباره ما تماس با ما
مشاهده لیست کامل
اعضای ثبت شده: 46707
بازديد امروز: 6979
ميانگين بازدید: 41967
بازديد کل: 172,451,975

برنامه جدید دولت برای ساخت یک‌میلیون خانه (شنبه 1393/07/26)

روزنامه ایران:
دوره انتظار برای صاحب خانه شدن 36 سال شده است

سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ بیشترین طول دوره انتظار برای مسکن‌دار شدن خانوارهای ایرانی بود به طوری که هر خانوار ایرانی با ذخیره یک‌سوم درآمد خود برای خانه‌دار شدن باید ۳۵ سال انتظار می کشید و در سال ۹۱ با افزایش قیمت مسکن این میزان به
36 سال هم رسید.به گزارش  وزارت راه و شهرسازی،‌اگر  خانوارهای ایرانی در سال 91 تمام درآمد سالانه خود را ذخیره کنند ظرف 12 سال خانه‌دار خواهند شد و با ذخیره یک سوم حقوق خود باید برای خانه‌دار شدن 36 سال انتظار بکشند.شاخص دسترسی به مسکن شهری برای یک واحد نمونه 100 متر مربعی (ذخیره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1376 پنج سال بوده است که این شاخص در سال 83 نیز پنج سال و در سال 84 به شش رسیده است.در سال 1371 هر خانوار ایرانی با محاسبه قیمت یک واحد نمونه 100 متر مربعی طول دوره انتظار(ذخیره یک سوم درآمد سالانه خانوار) 18 سال بوده است که در سال 1376 با افزایش درآمد طول دوره انتظار به 15 سال کاهش یافت.همچنین در سال 84 هر خانوار ایرانی با محاسبه قیمت یک واحد نمونه 100 متر مربعی طول دوره انتظار با ذخیره یک سوم درآمد سالانه خانوار 17 سال بوده است.بر اساس آمار عملکردی سال 1392 وزارت راه و شهرسازی، کمترین دوره انتظار برای مسکن دار شدن در 20سال اخیر از سال 1371 تا 1391 مربوط به سال 1379 بوده که به 12 سال رسیده است. در این سال شاخص دسترسی به مسکن و اختصاص تمام حقوق سالانه خانوار به عدد چهار رسیده است.«شاخص دسترسی به مسکن» از نسبت متوسط قیمت مسکن به متوسط درآمد سالانه خانوار به دست می‌آید. توضیح اینکه اگر یک خانوار در شرایطی تمام درآمد خود را به طور کامل پس انداز کند در سال 1391 می‌تواند ظرف 12 سال خانه‌دار شود اما در یک شرایط طبیعی (با توجه به مخارجی که دارد) اگر یک سوم درآمد خود را ذخیره کند برای خرید یک خانه باید 36 سال انتظار بکشد که عدد 36 به «طول دوره انتظار» تعبیر می‌شود.

گروه اقتصادی جدید ترین گزارش وزارت راه‌‌ و شهرسازی نشان می دهد که مدت انتظار یک خانواده ایرانی برای صاحب خانه شدن به 36 سال رسیده است.این در حالی است که سال 79 مدت انتظار برای مالک یک خانه شدن 12سال بود.این آمارها نشان می دهد که خانوارها ی ایرانی با ذخیره کردن بخشی از حقوق خود که اگر امکانپذیر باشد باید سالیان متمادی صبر کنند.شاید همین زنگ خطرها باعث شد  وزارت
راه‌‌ و شهرسازی برای کمک به خانه‌دار شدن مردم آستین بالا بزند و در اولین قدم نسبت به افزایش وام مسکن تصمیم‌گیری کند.حال  طبق مصوبه جدید دولت میزان تسهیلات و سقف افزایش یافته وام خرید مسکن برای کلان شهرها 50 میلیون تومان، در شهرهای بالای 200 هزار نفر و مراکز استان ها 40‌میلیون تومان و در شهرهای کوچک 30 میلیون تومان در نظر گرفته شده است.
این امر نشان می دهد که دولت یازدهم عزم خود را برای صاحب خانه شدن مردم جزم کرده است و از سویی با کنترل قیمت مسکن که این روزهاهم دولت در آن  موفق بوده است می خواهد پروژه خانه دار شدن مردم را به سرانجام برساند.از این‌رو وزیر راه و شهرسازی آخرین سیاست های وزارتخانه متبوع خود را برای ساماندهی بخش مسکن اعلام کرد.
جزئیات جدید از وام ۵۰ میلیون تومانی،حل ‌مشکلات مسکن مهر و بهسازی سالانه ۳۰۰ هزار مسکن در بافت فرسوده از مهم‌ترین سیاست‌های اعلامی وزیر راه و شهرسازی بود.عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی در ابتدای صحبت‌های خود  به وام 50‌میلیون تومانی مسکن  که طی روزهای اخیر در هیأت دولت مصوب شده  اشاره کرد و اینکه این وام در حد حرف نیست و قطعاً اجرایی می‌شود.وی در برنامه گفت‌و‌گوی ویژه خبری گفت: «مصوبه هیأت وزیران یک جهت گیری جدید و تغییر استراتژیک را در برنامه مسکن و شهرسازی نشان می‌دهد، البته بحث بافت‌های فرسوده و بافت‌های ناکارآمد همواره مطرح بوده اما هیچ گاه به صورت جدی مورد توجه قرار نگرفته است.»وی  با اشاره به اینکه در سال‌های گذشته 25 درصد تسهیلات کل بانکی به بخش مسکن داده می‌شد اما به مرور این مبلغ به 5/12درصد کاهش یافته است، بیان کرد: «نباید به بانک‌ها دستور بدهیم در بخش ارائه تسهیلات مسکن چه کار کنند بلکه دولت اگر می‌خواهد سیاستگذاری کند باید هزینه را در هدفمندی یارانه‌ها
جبران کند.»وی افزود: «میزان تسهیلات و سقف افزایش یافته وام برای کلانشهرها 50 میلیون تومان، در شهرهای بالای 200 هزار نفر و مراکز استان‌ها 40 میلیون تومان و در شهرهای کوچک 30 میلیون تومان در نظر گرفته شده است.»
وی با بیان اینکه این وام اثر جدی و واقعی بر بازار بوجود می‌آورد، اظهار داشت: در کلانشهرها صندوق پس انداز مسکن و دیگر برنامه‌ها را با بانک مرکزی داریم که برای کلانشهرها به اجرا می‌رسد اما این تسهیلات فعلاً برای ساخت بافت فرسوده است.آخوندی در پاسخ به این سؤال که در مصوبه جدید هدف ساخت چند واحد مسکونی است، گفت: «حدود یک سوم جمعیت شهری در این محدوده هستند پس فرض ما بر این است که در یک وضعیت مطلوب باید در حدود یک میلیون واحد مسکونی جدید، در سنوات آتی به شکل میانگین ساخته شود.»
 دولت به تعهدات خود پایبند است
وی ادامه داد: «هدفگذاری برای این مجموعه 300 هزار واحد مسکونی در سال است که برای شش سال متوالی این رقم یک میلیون و 800 هزار واحد مسکونی خواهد بود.میزان تسهیلاتی که باید به این 300 هزار بافت فرسوده اختصاص پیدا کند سالانه 12 هزار میلیارد تومان می‌باشد که یک رقم قابل توجه است.»وزیر راه و شهرسازی در پاسخ به سؤال دیگری مبنی براینکه وضعیت مسکن مهر به چه صورت است، گفت: «دولت باید به تعهدات خود پایبند باشد. مشکلات زیاد است و این نوع مداخلات برای سازنده، خریدار و دولت ایجاد مشکل می‌کند و بیشتر بحث ما در برنامه جدید این است که دولت حداقل مداخله را داشته باشد.» آخوندی ادامه داد: در این دوره حدود 460 هزار واحد مسکونی به اتمام رسیده است اما در خود واحدها مشکلات زیادی وجود ندارد و مشکلات در محوطه، خدمات روبنایی و زیربنایی است.
  ایجاد دفاتر تسهیل‌گری
وی با اشاره به اینکه دولت به کمک شهرداری دفاتر تسهیل‌گری را در هر محل ایجاد کرده است، گفت: «این دفاتر تسهیل گری دو کار عمده را انجام می‌دهد که یکی از کارها این است که مردم آن محل به کمک می‌آیند و قطعاتی را که در بافت‌های فرسوده موجود است تجمیع می‌کنند.»آخوندی گفت: «این دفاتر تسهیل‌گری می‌توانند بازار نهایی برای دادوستد را به وجود بیاورند و این بازار نهایی می‌تواند برای تجمیع‌ها و یا برای مذاکرات با سرمایه گذاران و یا اینکه برای معرفی به بانک‌ها برای گرفتن تسهیلات باشد.»

استفاده از مطالب بانک اطلاعات تولید و خدمات فعال ترین با ذکر منبع بلامانع است.