قاچاق میوه نیازمند بازنگری در روابط
(شنبه 1394/03/23)
روزنامه ایران:
یکی از مشکلاتی که چند سالی است کشور ما با آن دست و پنجه نرم میکند واردات میوههای قاچاق و در عین حال خوش آب و رنگی است که برای آن در بازار تقاضا وجود دارد اما تولید داخلی به هر نحو در ارائه آن محصول به بازار ضعف دارد.
ممکن است این ضعف به سبب ویژگیهای ظاهری میوهها یا کمبود عرضه داخلی آن به بازار داخل رقم بخورد اما این مشکل نگران کننده ضمن در دست گرفتن بازار داخل و تهدید سلامت مردم، در حال نابود کردن تولیدات داخل نیز هست به نوعی که بسیاری از آفات گیاهی از طریق واردات این میوههای آلوده اکنون به صیفیجات و محصولات باغی کشور وارد شده و در حال نابود کردن این محصولات باغی و صیفی است. در این خصوص اخیراً اخباری منتشر شده است که از ورود آفت مگس میوه حکایت میکند و این یک تهدید جدی برای محصولات باغی ما محسوب میشود.
آلودگی میوههای قاچاق که بدون هیچگونه نظارتی باحجم نسبتاً بالا وارد کشورشده است با سلامت افراد نیز در ارتباط است. اما چرا این میوههای آلوده بدون مجوز که همگی تا حدودی ازمعایب آن آگاهی داریم براحتی وارد کشور میشود؟ چه کسانی و با چه هدفی دست به این کار میزنند؟ آیا راه حلی برای حل این معضل وجود دارد؟
همه ساله محمولههای مختلفی ازقاچاق میوه به کشوروارد میشود که بعضاً این محمولهها به دلیل داشتن آلودگی ازسوی نیروی انتظامی توقیف میشود اما با وجود این حجم زیادی از این محمولهها به بازار داخلی میوه کشور ورود پیدا میکند. همانطور که اشاره شد این نوع قاچاق مانند انواع دیگر آن بخوبی نمایانگر تقاضای واقعی برای محصولات کشاورزی است که بازار داخل توان پاسخگویی به آن را ندارد و برای واردات مجوزی به وارد کننده قانونی و دارای شناسنامه داده نمیشود. در حالی که دولت اعلام کرده است بجز چند محصول محدود نظیر موز به واردات هیچ محصول کشاورزی خارجی مجوز ورود نمیدهد اما چون واردات صرفه بیشتری از تولید دارد ما اکنون شاهد این تخلف هستیم. بدون شک قاچاقچیان این محصولات کسانی هستند که راه قاچاق را در کشور یافتهاند و در این زمینه احتمالاً ضعفهای نظارتی و قانونی وجود دارد. اما چرا واردات را بر مبنای قانون کشور قانونی نکنیم؟ در این صورت میتوانیم ضمن حمایت از تولید داخل میوهها و محصولاتی را به کشور وارد کنیم که از سلامت کافی برخوردار هستند و چه بسا که واردات آن صرفه بیشتری از تولید دارد.
در قانون برنامه پنجم توسعه به صراحت عنوان شده اگر قرار است از واردات کالایی به کشور جلوگیری شود بهترین گزینه اعمال تعرفه هایی است که از تولید داخل حمایت کند و در ضمن واردات را محدود کند از این رو شاید برای محدود کردن واردات میوه بهترین راهکار اعمال تعرفههای قانونی باشد نه محدودیتمجوز.
از سوی دیگر سردخانهای کردن محصولات داخلی و عرضه آن در فصل دیگر نیز چندان راهکار درستی برای تأمین تقاضای موجود در بازار نیست و نبود محصولات داخلی هم راه را برای واردات میوههای بدون مجوز و آلوده باز میکند. به این منظور شاید اگر ساز و کاری تعریف شود که ما اول بررسی کنیم کدام محصول برای تولید در شرایط کم آبی ایران مناسب است و به مابقی محصولات مجوز قانونی واردات بدهیم ضمن حمایت از تولید داخل و چیره شدن بر مشکل خشکسالی - با راهکار واردات آب مجازی- خواهیم توانست کیفیت محصولات را نیز در مرزها بررسی کنیم و بعد به محصول با کیفیت اجازه ورود بدهیم. همچنین میتوانیم در یک فصل به تولید کننده داخلی اجازه دهیم در صورت وجود مازاد تولید محصول خود را صادر کند و در عین حال که مزیت اقتصادی برای کشور به همراه خواهد آورد در فصل دیگر که تولید داخل با محدودیت مواجه است محصول باکیفیت خارجی را به کشور وارد کند تا از مصرف میوههای سردخانهای بپرهیزیم. به هر حال برای جلوگیری از این معضل شاید نگاهی تازه به قانون واردات و صادرات محصولات کشاورزی و حتی تولید آن باشد و لازم است که ما هرچه سریعتر به آن رسیدگی کنیم.