تشکیل اتاقهای فکر؛ خدمتی به صاحبان صنعت
(یک شنبه 1396/09/12)
ایسنا:
چند سالی است که در جشنواره های مختلف مانند جشنواره شهید رجایی در هفته دولت ارگانهای دولتی مورد بررسی و ارزیابی عملکرد قرار می گیرند و بر اساس شاخصهای مختلفی که برای این ارگانها، شرکتها و موسسات دولتی به صورت مشترک وجود دارد و مورد ارزیابی قرار میگیرند، هر کدام از این نهادهایی که در بالا اشاره شد در صورت رعایت شاخصهای مورد نظر امتیاز های لازم را کسب میکنند یکی از شاخصهای تعریف شده که به صورت مشترک در همه مجموعه های دولتی پیشبینی شده است که باید سازمان ها از وجود آن بهره مند باشند استفاده از میز خدمت است.
میز خدمت دارای ویژگی های مختلفی است و هر فردی که مسولیت حضور در میز خدمت را دارد بایستی حتیالمکان به کلیه امورات آن ارگان یا اداره دولتی اشرافیت کامل داشته تا در صورت مراجعه ارباب رجوع اطلاعات لازم و کافی به ایشان ارائه کند، اما متاسفانه در عمل مشاهده میشود که معمولا مسولیت میز خدمت در ورودی هر اداره دولتی با شخصی است که گاها از نیروهای بلا استفاده و نا کارآمد آن مجموعه محسوب شده که در نهایت وظیفه وی معرفی اتاق مربوط به همکاران به ارباب رجوع است.
هدف از نوشتن این مقاله انتقاد از میز خدمت نیست که در جای خود سخن بسیار توان گفت بلکه گاها دیده میشود که بعضی از افراد که وارد عرصه صنعت و سرمایه گذاری در زمینه هایی مختلف میشوند هیچ اطلاعات قانونی یا علمی درخصوص اموراتی که می خواهند انجام بدهند ندارند و بعضا دیده میشود بدون مطالعه و اطلاعات کارشناسی شده وارد حوزه صنعت میشوند که پیامد آن چیزی جز خسران و اتلاف سرمایه نخواهد بود.
عدم اطلاع از قوانین مالیاتی و تامین اجتماعی و حتی از مفاد دفترچه های قراردادی که با شرکت شهرکهای صنعتی استانها برای استفاده از حق انتفاع از اراضی آن شهرک ها بین صنعتگر و آن شرکت منعقد میشود بسیار نگران کننده است. نمونه کاملا مشهود آن که برای نگارنده به عینه اتفاق افتاده و به عنوان داور و حکم مرضیالطرفین سازمان صنایع کوچک درجلسات حل اختلاف و داوری مختلف افتخار حضور داشته، شنیدن سخن صنعتگری است که نه تنها اطلاعاتی راجع به صنعت نداشته بلکه حتی یک بار هم دفترچه قرارداد خود را مطالعه نکرده که بسیار ناراحت کننده و قابل تامل است؛ حال بازاریابی و امورات مربوط به فروش محصولات و عرضه آن به بازارهای داخلی و خارجی جای خود دارد.
بعضی اوقات شاهد این موضوع هستم که در یک شهرک صنعتی چند جواز مشترک صادر میشود. در یکی از استانها با توجه به آمارهای اعلامی بیش از نیاز 10 برابر کل جمعیت استان واحد لبنیاتی وجود دارد که عدم برنامهریزی یا عدم اطلاع از دیگر صنایع موجود و بازارهای فروش مشکلات فراوانی را پیش پای صنعتگران و سرمایه گذاران قرارداده است. ایجاد اتاق های فکر با وجود کارشناسان مجرب در هر یک از شهرک ها و یا استفاده از افراد نخبه در اتاق های فکر درخصوص تعریف بازارهای هدف، استفاده از تکنولوژیهای جدید و به روز کردن ماشین آلات صنعتی مورد استفاده میتواند یکی از برنامه های ایجاد اتاق فکر صنعتی باشد تا سرمایه گذاران و صنعت گران پیش از ورود به عرصه صنعت و فعالیت های صنعتی و اقتصادی اطلاعات لازم راجب به قوانین و مقررات صنعتی محدودیت ها و موانع موجود در امر تولید و صادرات محصولات، و نحوی دریافت تسهیلات بانکی و معافیت های مالیاتی و قوانین مربوط به تامین اجتماعی از کارشناسان مستقر در این اتاق های فکر دریافت کرده و مسیر فعالیت خود را مشخص کنند.
با ایجاد اتاق های موصوف از طریق وزارت صنعت، معدن و تجارت و با حمایت سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران کارشناسان فنی و حقوقی درخصوص هر قراردادی به شخص صنعتگر و سرمایه گذار مشورتهای لازم را بدهند و پس از برگزاری این جلسه مشترک در صورت تمایل وارد عرصه صنعت کشور شوند زیرا ورود به به هر کاری بدون اطلاعات جز خسران چیز دیگری نخواهد داشت. تجربه نشان داده است عدم برنامه ریزی کافی و نبود اطلاعات مناسب همیشه با شکست مواجه است.